van mij, voor jou | een brief aan mijn opa

*schoolwerk*

Negentien jaar loop ik rond op deze aardbol en pak hem beet een jaar geleden is mijn moeder wees geworden. Mij vader was dit al een tijd. Dat mijn ouders alle twee wees zijn, betekent voor mij dat ik op mijn 18e opa- en omaloos ben geworden. Gek dat daar geen duidelijke term voor is. Om mij heen hebben veel mensen van mijn leeftijd nog tenminste een paar kerngezonde grootouders. Soms kijk ik daar met een jaloers oog naar. Elke week even langs en zo’n aai over je bol krijgen. Het perfecte plaatje en misschien ook wel een illusie. Dat wij dit niet hadden ligt niet aan jou. Ook niet aan mij; het was er gewoon simpelweg niet. Niet met jou, maar ook niet met mijn andere opa en oma’s.

Continue reading

Recensie |‘Brooklyn, een goede film voor een druiligere zondag’

*schoolwerk*

1950; een Ierse jonge vrouw, Ellis, emigreert vanuit een klein bedrukkend Iers dorpje naar New York waar ze in een warenhuis gaat werken als verkoopster in de hoop op een betere toekomst. Ellis heeft het moeilijk in het huis waar ze logeert en haar heimwee zit haar constant in de weg. Totdat ze de Italiaanse Tony ontmoet die het leven in New York een stuk draaglijker maken. Brooklyn, de filmhuis film die voordat hij in Nederland uit kwam al was genomineerd voor een Oscar. Toch leggen we deze film nog eens goed onder de loep, want was de felbegeerde Oscar nominatie wel terecht?

Geweldige cast

Brooklyn, geregisseerd door Nick Hornby, is een traditioneel verhaal zonder veel pieken of dalen. De film wordt echt gedragen door het fantastische acteerwerk. De cast die onder andere bestaat uit Saoirse Ronan, Julie Waters en Emory Cohen, is om door een ringetje te halen. De hoofdrolspeelster, Ellis (Saoirse Ronan), draagt het verhaal echt meesterlijk. Haar ogen weerspiegelen het verhaal. Ze is natuurlijk niet zomaar genomineerd voor een Oscar dankzij haar vertolking van Ellis. Naast de hoofrolspelers zijn de bijrollen ook erg goed gecast, denk aan grote namen als Julie Walters, Jim Broadbent, Emily Bett Rickards, Fiona Glascott. Acteurs en actrices die zeker niet de minste zijn.

Continue reading

Achtergrondartikel| Ik weet wat mij te wachten staat als ik dementie krijg en dat is geen prettig vooruitzicht’

Voor mijn studie heb ik afgelopen semester een achtergrondartikel geschreven. Het artikel moest gaan over een familiegebeurtenis. Ik koos de dementie van mijn opa en ben onderzoek gaan doen naar de legalisering van euthanasie voor dementerende ouderen. Omdat ik het eindresultaat mooi vind geworden en omdat mijn artikel goed beoordeeld is, leek het mij leuk om het achtergrondartikel ook te delen op mijn blog.

‘Ik weet wat mij te wachten staat als ik dementie krijg en dat is geen prettig vooruitzicht’

Euthanasie voor dementerende ouderen niet vanzelfsprekend

 

‘Ik wil hier weg’ zegt mijn opa terwijl hij aan deur van de gesloten afdeling trekt. Toen er vijf jaar geleden dementie bij mijn opa werd geconstateerd, keek ik mijn moeder raar aan. Ik vroeg mijn moeder wat dementie inhield en het beangstigde mij dat dementie in onze familie voorkomt. Mijn moeder vertelde mij dat opa langzamerhand dingen ging vergeten. ‘Maar wat nou als hij mij vergeet?’ vroeg ik mij hard op af. ‘Dan vraagt hij zich vast af wie dat meisje is met die grote ogen en die lange donkere haren’ antwoordde mijn moeder. Drie jaar later met kerst vroeg mijn opa aan mij of ik zijn Amerikaanse nichtje was en riep hij vol enthousiasme in steenkolen Engels: ‘hello sweetheart, you look beautiful’. Goed hier kan ik wel mee leven dacht ik, terwijl ik naar mijn breed lachende opa keek.

op 1
Opa van Harlingen, Oma van de Laar, Ik (drie jaar)

Continue reading

Hersenspinsels | De vluchtelingenkwestie

Ik snap dat je nu denkt: ‘niet alweer’,want laten we eerlijk zijn de vluchtelingendiscussie is enigszins vermoeiend geworden. Twee partijen die recht tegenover elkaar staan en het niet eens gaan worden. Het is een eindeloze discussie over normen en waarden. Ik wil dan ook geen discussie aanwakkeren. Natuurlijk mag je een andere mening hebben, die mening mag je ook zeker delen in de reacties, maar ik ga hier verder niet op in. Ik wil alleen mijn hart luchten.

Begin september ben ik mij eigenlijk pas echt bezig gaan houden met de vluchtelingenkwestie. Ik zat in de trein en las artikel in de Metro over de vluchtelingenstroom en wat Nederlanders daar allemaal wel niet van vinden. Ik las citaten als: “sluit de grenzen voordat het te laat is”, “Alleen maar gelukzoekers” en “Nederland zit straks vol criminelen, bedankt Rutte”.  Op dat moment verloor ik al mijn respect en begrip voor een aantal van mijn landgenoten.

Ik postte een facebook status maar daarin het volgende bericht: 
Elk mens is geboren op deze aarde om hier te leven. Wat of wie geeft Europa het recht om dat te verbieden”.
 
Niet iedereen begreep dit  en dit was het begin van een hele lange, eindeloze en vermoeiende discussie. Wat ik met het bericht hierboven bedoel is wanneer je naar de wereld kijkt, zonder alle regels erbij te betrekken. Dan kan niemand de wereld of plekken op de wereld toe-eigenen, Dan is de wereld toch echt van iedereen . Grenzen zijn eigenlijk denkbeeldige ‘objecten’ bedacht door de mens. Dus waarom mag een mens dan voor een ander mens bepalen waar iemand moet wonen op de wereld? 
Ik snap dat mijn kijk hierboven te simpel is en dat de boel allemaal veel ingewikkelder ligt. Wij mensen, hebben ‘de boel’ ingewikkeld gemaakt. Door grenzen waarde te geven en mensen autoritaire macht te geven. Ik weet dat het nodig is, maar misbruiken is wat anders.
Wat mij wel boos maakt is dat deze hele kwestie totaal uit zijn context getrokken wordt. Jongeren  en ook zeker VOLWASSENEN bekladden opvanghuizen met haatdragende teksten zonder zich maar enigszins te verdiepen in de vluchtelingenkwestie. Mensen worden barbaars. Er worden voorlichtingsavonden binnengevallen, niet om te luisteren, maar om te schreeuwen en liederen te zingen alsof er een voetbalwedstrijd  wordt bijgewoond?! Woordvoerders en burgemeesters kunnen de voorlichtingszalen niet verlaten zonder dat ze aangevallen worden.. Sorry hoor, maar waar zijn de normen en waarden gebleven? Schaam je je niet dat je je als een beest gedraagt? Ik schaam me wel voor jullie. Ik kan de fragmenten op het journaal amper aanzien.
Gisteren liet het journaal fragmenten zien over de rellen in Duitsland zien. Het was een tijdje stil op de bank totdat mijn moeder zei: “Dit loop uit de hand. Dit gaat overwaaien naar Nederland. Het is alleen nog maar kwestie van tijd” Het is alleen een kwestie van tijd… Ik weet dat het waar is en het maakt me lichtelijk angstig, want tussen wie is dit conflict nou eigenlijk? tussen de Kamerleden? Tussen de linkse bevolking en de rechtse bevolking? Tussen de regering en de bevolking? Tussen de vluchtelingen en bevolking? Ik heb weet het echt niet meer. Kunnen we dit nog wel een ‘vluchtelingen’ kwestie noemen?
En terwijl hier iedereen druk is met het verzinnen van redenen waarom de grenzen vooral dicht moeten. Worden en er gezinnen uitgemoord, verdrinken er mensen en proberen doodsbange mensen Europa door de komen. Dit is de problematiek waar iedereen zich druk om zou moeten maken. Hoe kunnen we samen, met samen bedoel ik Europa, deze mensen opvangen en hun veiligheid bieden. Hoe kunnen we deze situatie oplossen en de zorg voor elkaar en anderen goed verdelen.
 Het ‘geluk’ en de welvaart is niet ONS geluk en ONZE welvaart. We hebben het recht niet om dit te toe-eigenen. 

Lieve Nederlanders,

Laten we het vredig houden en dit op volwassen manier oplossen. Laten we ons gedragen als een welopgevoede bevolking.

Veerle van de Laar